Om 8 uur ‘s ochtends hebben we ons ontbijt afgesproken bij het hotel. Voor 3,50 Euro per persoon willen we dat niet laten schieten. En voor dat geld krijgen we het beste ontbijt tot nu toe. Met omeletjes, brood, yoghurt, olijven, smoothie en een perfecte dubbele espresso is de start van Tweede Kerstdag alvast uitstekend. Ook de heren in de bus hebben goed geslapen, maar in de bus is alles nat, koud en klam. Het was dicht bij het vriespunt vannacht. Vandaag hopen we dan toch het mooie weer op te zoeken.
Eerst gaat het richting Demnate over een prima weg bij stralend weer. Daar kopen we bij de plaatselijke ijzerhandel wat nieuwe hangslotjes (de vorige zijn gisteren gesneuveld aan onze zelf gemaakte sneeuwkettingen) en ander klusmateriaal. Dan gaan we zuidwaarts en moeten we toch nog één keer de Hoge Atlas over. Bij dit mooie weer denken we dat dit prima moet lukken, alhoewel we opnieuw tot boven de 2300 meter moeten klimmen. Maar deze keer is het een Route National weg, die zal toch wel goed zijn? Boven de 1800 meter ligt er opnieuw weer sneeuw, maar de weg is behoorlijk goed vrijgemaakt. Zo komen we zonder al te veel problemen bij de top. We blijven daarna echter nog een tijd tussen de 1900 en 2200 meter slingeren en daar zitten toch wel wat lastige stukken bij. Zo glijdt de bus bij een klim tussen twee rotswanden, dus in de schaduw, weg in de sneeuw van de berm: er ligt een dikke laag ijs op de weg. We proberen de bus ter plekke te draaien, wat lukt dankzij onze rijplaten en schoppen, en doen een tweede poging. Deze keer lukt het gelukkig. Een eindje verderop is een sneeuwploeg bezig om de weg vrij te maken. Die stopt plotseling en de chauffeurs stappen uit. De tank blijkt leeg te zijn, we helpen ze even met het bijvullen van de diesel, waarna ze alsnog een stuk vrij kunnen maken en wij er langs kunnen. Weer een eindje verder zijn er rotsblokken naar beneden gespoeld die de weg versperren. Ook die krijgen we met sleepbanden wel aan de kant. Tenslotte passeren we nog wat spontaan door de regen ontstane riviertjes die dwars over de weg stromen. Onze gemiddelde snelheid is natuurlijk niet hoog, maar het is leuk om als team deze uitdagingen aan te gaan.
Dan beginnen we echt te dalen en laten we langzaam de sneeuw achter ons. Het wordt eindelijk aangenaam warm in de bus. In de loop van de middag passeren we de stad Ouarzazate en we besluiten nog tot het donker door te rijden. Zo komen we rond 18.45 uur aan in Taliouine. Aan het begin van het plaatsje zien we een camping liggen en daar kunnen we terecht. Door een grote afsluitbare poort kunnen we naar binnen en er is een goede parkeerplaats voor onze bus. In het veld erachter staat nog een enkele andere camper. We kunnen er ook wat eten en zo zitten we een uur later aan een heerlijke berber tajine met omelet en saffraan. Taliouine is het centrum van de saffraanteelt in Marokko, een specerij dat zo’n beetje 30.000 Euro per kilo kost en daarom ook wel het rode goud wordt genoemd. Zo duur was het op de camping trouwens niet: het diner kostte 8 Euro per persoon, het blikje fris (alcohol wordt hier niet geschonken) 1 Euro pp en de overnachting op de camping 15 Euro voor de hele groep.
