Onverwacht zijn we gisteren toch nog de grenspost van Mauritanië gepasseerd. Maar het was al donker en onze rechterachterband is nog lek, dus na een paar honderd meter zijn we gestopt en hebben langs de weg de nacht doorgebracht. ’s Ochtends vroeg staat er al een behoorlijke rij vrachtwagens in de richting van Marokko te wachten tot de grens weer open gaat. Wij gaan de achterbanden vervangen met nieuwe setjes die op het dak van de bus liggen, zetten koffie, vullen water bij en ontbijten met brood van gisteren. Ook wisselen we euro’s om voor Mauritaanse ouguiya’s bij een wisselaar. Die staan bij elke grens in Afrika, een handige manier om aan het plaatselijke geld te komen. Het is een uur vroeger in Mauritanië, om 7.15 uur komt de zon op, en om 8.30 uur is al het werk alweer gedaan en gaan we verder naar het zuiden.
Eerst passeren we de ijzerertsspoorbaan, waarmee erts vanuit de mijnen in Zouérat naar de kust wordt gebracht. Die treinen kunnen wel 3 km lang zijn, met een paar honderd wagons ijzererts erachter. We rijden zo’n 40 km langs het tracé. Maar helaas zien we deze keer geen trein voorbij komen. Het landschap is kaal en de weg is hier slecht: smal, met asfalt vol scheuren en gaten, dus opletten geblazen. In de woestijn grazen hier en daar kuddes kamelen. Na een paar uur komen we in het plaatsje Chami, waar we stoppen en op zoek gaan naar brood. Dat vinden we bij een winkeltje waar we geholpen worden door een vriendelijke oude man met een witte baard, hij doet ons een beetje denken aan een bejaarde Sandokan – je weet wel, die cultserie uit de jaren 70 over een dappere piraat. We kopen er brood en een soort oliebollen, waar stukjes ui in blijken te zitten. Smaakt prima. Er zijn zelfs twee geldautomaten in het dorp, maar die doen het niet. Verder is er veel bedrijvigheid, allerlei handeltjes ezelkarretjes en geiten die rondscharrelen.
We pakken de draad weer op en rijden verder door de woestijn. Het wordt heet en er komen meer vliegen in de bus. Dan rijden we plotseling door een zwerm sprinkhanen, ze knallen met bosjes tegen de voorruit aan. Er komen er ook een paar de bus binnen door de open raampjes. Tegen 16 uur naderen we Nouakchott, de hoofdstad van Mauritanië. We overnachten bij Terjit Vacances, een omheind terrein vlak bij de zee, met wat huisjes, een restaurantje en een betonnen pleintje waar onze bus prima kan staan. Er staan ook 3 campers van andere bezoekers. Omdat we vandaag mooi op tijd zijn – voor 17 uur staat onze bus geparkeerd – hebben we de tijd om even naar zee te gaan. Het is tegen de 30 graden hier, dus een frisse duik lijkt ons wel wat. De golven zijn erg hoog, dus het is heerlijk in de branding, je wordt zo’n beetje omver geslagen. Na die frisse duik lopen we een stuk over het strand en passeren we honderden vissersboten die vanaf hier de zee op gaan. Het is er een drukte van belang. Ook verder weg van het strand is het druk, daar wordt de vis verhandeld. Dat is te ruiken: verse vis stinkt niet, maar als het wat ouder wordt dan is dat te merken. En hier liggen links en rechts wel hele oude visresten. We bewonderen het wagenpark dat hier staat, met vrachtwagens en auto’s die bij ons al 50 jaar met pensioen zouden zijn, maar hier nog steeds dienst doen. Het wordt nog even hilarisch als we het terrein weer af willen naar de hoofdweg, om van daar weer naar onze camping te lopen. We moeten namelijk langs een controlepost van de politie. En natuurlijk vragen ze naar onze papieren. Daar staan we dan in onze zwembroeken. Harry heeft nog een fiche met al onze gegevens en kopieën van onze paspoorten erop. Dat helpt, maar toch wordt er nog even een meerdere gebeld, want de dienstdoende agenten weten blijkbaar niet goed wat ze er mee aan moeten. Dus wachten we af, terwijl we zoveel mogelijk kleren en handdoeken om doen. Want in je zwembroek mag je hier niet over de openbare weg begrijpen we. Na 10 minuten komt de officier met zijn chauffeur aanrijden en die vindt het allemaal prima verder. Dus nemen we vriendelijk afscheid van iedereen en lopen we op ons gemak terug naar de camping. ’s Avonds koken we uit eigen voorraad een stoofschotel met veel verse groente (ui, aardappel, prei, bleekselderij, paprika, knoflook, lenteui). Goed voor de vitamientjes.
